Gece yarısına yaklaşmıştı, evin içindeki o derin sessizliği sadece buzdolabının hafif mırıltısı ve dışarıda vuran Karadeniz yağmurunun camdaki sesi bozuyordu. Göz kapaklarım ağırlaşmış olmasına rağmen uykum yoktu; zihnim ise o mutfaktaki mısır çuvalının bıraktığı hışırtıyla doluydu.
Aklıma ilk o an düştü. Yıllar önce, köydeki ahşap masanın başında, elleri unlu bir ustanın bana söyledikleri geldi akıl defterime: "Kızım, gerçek lezzet fazlalıkta değil, eksiltmekte gizlidir. Malzemeyi boğarsan kendini saklar, sadeleştirirsen ruhunu açar."
Pudra şekerinin o yapışkan, her şeyi bastıran tatlılığı uzun süredir içime sinmiyordu zaten. "Ya," dedim kendi kendime, "şekeri tamamen çıkarsam, mısır ununun o kumsu dokusunu ve nişastanın o ipeksi kırılganlığını baş başa bıraksam ortaya ne çıkar?" Saat gecenin üçüydü ama o merak kurdu içimi kemirmeye başlamıştı bir kere. Sabahı bekleyemedim.
Terliklerimin sesini çıkarmamaya çalışarak mutfağa süzüldüm. Tezgahın üzerine sarımtırak mısır ununu, 250 gram tereyağını ve o gizli silahım olan birkaç damla elma sirkesini dizdim. Şeker yoktu; tereyağının o saf, sütsü kokusu doğrudan burnuma vuruyordu. Nişastayı eklerken elim biraz titredi, acaba toparlayabilecek miydim? Unu yavaşça yedirirken hamurun o kadifemsi, ele boyun eğmeyen dokusunu parmaklarımın ucunda hissettim.
Çubukları yuvarlayıp tezgaha dizerken dışarıda rüzgar şiddetlendi. Klasik kalıpların dışına çıkıp onları parmak boyunda ince fitiller haline getirdim; üzerini önce yumurta akına, sonra o kavruk mısır ununa buladım. Fırına atıp beklediğim o yirmi dakika, sanki bir ömür gibi uzadı.
Fırının kapağını açtığımda yayılan o koku, çocukluğumun taş fırın sabahlara uyanan o eski sokak kokusuydu. İlk tepsiden bir çubuk alıp elime dokundurdum; fırından yeni çıktığı için o kadar nazlıydı ki az kalsın parmaklarımın arasında un ufak olacaktı. "Dur," dedim kendi kendime, "sabret, soğusun."
Tezgahta tamamen soğuyup o mühürlenmiş çıtırlığına kavuştuğunda, bir tanesini kırıp ağzıma attım. O an anladım; bazı tarifler defterlerde yazmaz, insanın mutfaktaki o sessiz arayışında, gece yarısı uykusunu kaçıran bir inatla doğar. Şekersiz, sade, mısır ununun ve emeğin en gerçek hali... İşte bu hikaye, o gecenin sabaha ulaştığı yerde başladı.


Mısır Unlu Çubuk Kurabiye (2 Ölçü)
 Yağ: 250 gr tereyağı (oda ısısında)
 Nişasta: 4 yemek kaşığı
 Mısır Unu: 2 çay bardağı
 Sirke: 2 tatlı kaşığı elma sirkesi
 Yumurta: 2 yumurta sarısı (akı dışına)
 Kabartma Tozu: Çay kaşığının ucuyla (çok az)
 Un: 3 - 3,5 bardak (kontrollü ekle, yumuşak hamur olsun)
Dışı İçin: Ayırdığın 2 yumurta akı + mısır unu.
Nasıl Yapıyoruz?
1. Yoğurma: Tereyağı, nişasta, yumurta sarısı ve sirkeyi homojen kıvama getir. Mısır ununu ve azca kabartma tozunu ekle.
2. Un: Unu azar azar verip yumuşak bir hamur yoğur.
3. Şekil: Cevizden küçük parçalar alıp tezgahta parmak kalınlığında uzun çubuklar yap.
4. Pişirme: Önce yumurta akına, sonra mısır ununa bulayıp tepsiye diz. 165°C fırında hafif pembeleşene kadar (~20-22 dk) pişir. Tepside soğut.